News news

Return to Full Page
« Back

کشفی در حوزه شناخت عطار

کشفی در حوزه شناخت عطار

17/11/96

 

گزارش مراسم 

‌نشست تخصصی زبان و ادبیات فارسی با عنوان ((کشفی در حوزه شناخت عطار با تاکید بر بررسی انتساب خسرونامه به شاعر نیشابور)) سه شنبه هشتم اسفند ۱۳۹۶ در تالار کمال دانشکده ادبیات و علوم انسانی با حضور علاقمندان این حوزه و سخنرانی دکتر جواد بشری عضو هیأت علمی گروه زبان و ادبیات فارسی برگزار شد.
دکتر بشری ابتدا با ذکر این نکته که بیشترین تحقیقات انجام شده در ۱۵۰ سال اخیر درباره عطار، توسط بزرگترین ایرانشناسان داخلی و خارجی انجام شده است که در این میان سهم عمده این آثار به استادان ریتر، نفیسی، فروزانفر، زرین کوب و شفیعی کدکنی تعلق دارد و مهمترین آن مربوط به مقدمه‌ها و تعلیقات ارزشمند دکتر شفیعی کدکنی است. در سه پژوهش ایشان، مقدمه مختارنامه، مقدمه زبور پارسی و مقدمه الهی نامه، به اثر منظوم مشکوکی پرداخته شده است که خسرونامه یا گل و هرمز نام دارد.
در این نشست اسنادی برای نخستین بار عرضه شد که نشان می‌دهد این منظومه، به شکلی نزدیک به صورت کنونی در نیمه دوم سده ششم هجری وجود داشته است. بنا بر آن اسناد، شخصی موسوم به سیفی در نیمه دوم سده ششم هجری از کتاب خسرونامه، با تصریح انتساب آن به فریدالدین عطار، یاد کرده است. همچنین برای اولین بار تصاویری از یک دستنویس کهن از خسرونامه رونمایی شد که در ۶۹۶ ق کتابت شده و هرگونه تردیدی را درباره ساختگی بودن اثر در دوران تیموری منتفی می‌سازد (فرضیه‌ای که در برخی آثار مطرح شده و ممکن است هنوز طرفدارانی داشته باشد). در پایان دکتر بشری، از نشر نتیجه این تحقیقات پیرامون انتساب خسرونامه (گل و هرمز) به فریدالدین عطار طی چند ماه آینده خبر داد.